در پی اعلام دعوت از سوی کمیسیون تماس گروه طالبان از برخی شخصیتها و چهرههای سیاسی افغانستان مقیم خارج از کشور، شورای عالی مقاومت این اقدام را مورد توجه قرار داده و بر ضرورت برخورد مسئولانه، واقعبینانه و مبتنی بر منافع علیای کشور با چنین تحولات سیاسی تأکید مینماید.
باور بر این است که هرگونه تلاش برای کاهش تنشها و حرکت بهسوی ثبات پایدار در افغانستان میتواند گامی مثبت تلقی شود. با این حال، تجربههای گذشته نشان داده است که دعوتهای محدود و موردی از چند شخصیت سیاسی، هرچند از بزرگان و چهرههای تأثیرگذار کشور باشند، نمیتواند پاسخگوی بحران عمیق و چند بعدی افغانستان باشد و به تنهایی راهحل اساسی برای مشکلات موجود فراهم نمیسازد. بحران افغانستان ماهیت ملی و فراگیر دارد و حل آن مستلزم یک روند سیاسی جامع و ملی است.
بر این اساس تأکید میشود که راهحل پایدار تنها از مسیر یک روند سیاسی معنادار و همهشمول میان تمامی جریانهای سیاسی، بزرگان قومی، نخبگان ملی، نیروهای مخالف، جامعه مدنی و سایر اقشار ملت افغانستان میگذرد.
باور بر این است که اگر طالبان واقعاً در پی حل مسائل اساسی افغانستان و دستیابی به ثبات پایدار هستند، ضروری است آمادگی خود را برای آغاز یک روند فراگیر سیاسی اعلام نمایند؛ روندی که در آن همه طرفها بتوانند در فضایی مبتنی بر احترام متقابل، دیدگاهها و مطالبات مشروع خود را مطرح نمایند.
در چنین روندی، موضوعات اساسی و بنیادین از جمله ایجاد یک نظام سیاسی مشروع مبتنی بر رأی و اراده مردم، برگزاری انتخابات سراسری، شفاف و عادلانه، تضمین فعالیت آزاد احزاب و جریانهای سیاسی، تأمین حقوق اساسی شهروندان بهویژه حقوق زنان و دختران، و شکلگیری ساختار سیاسی فراگیر و پاسخگو باید در محور گفتوگوها قرار گیرد.
بر این اساس تاُکید میشود که حل بحران جاری کشور تنها از مسیر یک روند سیاسی واقعی و همهشمول ممکن میگردد. بنابرین، شورای عالی مقاومت آمادگی خود را برای اشتراک در یک پروسه مذاکرات معنادار و صادقانه با جانب طالبان، تحت نظارت و تسهیل کشورهای مهم منطقه و جهان و سازمان ملل متحد، بهمنظور برقراری صلح پایدار و دستیابی به یک توافق سیاسی جامع اعلام میدارد.
باور بر این است که پایاندادن به بحران کنونی و عبور بهسوی ثبات پایدار، تنها از مسیر یک توافق سیاسی جامع، مبتنی بر اراده آزاد و واقعی مردم افغانستان و مشارکت همه نیروهای سیاسی و اجتماعی کشور امکانپذیر میباشد. در چنین چارچوبی، تأکید میگردد که هرگونه راهحل پایدار باید به ایجاد نظامی مشروع، پاسخگو و مورد قبول مردم افغانستان و جامعه جهانی منتهی گردد؛ نظامی که در آن اراده ملت در تعیین سرنوشت سیاسی کشور نقش محوری و تعیینکننده داشته باشد.