شورای عالی مقاومت ملی برای نجات افغانستان با احساس مسئولیت عمیق و نگرانی شدید، تحولات و رویدادهای جاری در کشور را با دقت پیگیری میکند. آنچه در روزهای اخیر در پیوند به مراکز دینی و علمی، شهرکهای مسکونی و رسانهها رخ داده است، موجب نگرانی جدی است و نمیتوان از کنار آن به سادگی گذشت. محاصره و برخورد قهری با بخشی از جامعه، بهویژه حوزههای علمیه و مراکز علمی و دینی، تنها محدود کردن فعالیت یک نهاد یا بستن یک ساختمان نیست؛ بلکه مستقیماً بر زندگی هزاران خانواده و آینده نسل جوان کشور تأثیر میگذارد.
حوزه علمیه خاتمالنبیین برای هزاران خانواده و جوان، تنها یک ساختمان نیست؛ بلکه یک مرکز علمی، دینی و اجتماعی است که سالها در آن فعالیت صورت گرفته است. اگر در مورد زمین، ملکیت یا هر موضوع حقوقی مرتبط با این مرکز اختلافی وجود دارد، راه حل آن مراجعه به مراجع قضایی و طی مراحل قانونی و عادلانه است، نه محاصره، برخورد قهری و ایجاد فضای ترس و نگرانی در میان مردم.
همین مسئله در مورد شهرکهای مسکونی از جمله شهرک امید سبز در کابل، شهرک جبریل در هرات و شهرک خالد ابن ولید در مزار شریف نیز صدق میکند. در این شهرکها هزاران خانواده زندگی میکنند و خانههای آنان حاصل سالها تلاش و زحماتشان است. نمیتوان سرنوشت این خانوادهها را با یک تصمیم اداری یا دستور یک فرد نادیده گرفت. هرگونه اختلاف بر سر زمین و ملکیت باید از مسیر قانون و با رعایت حقوق ساکنان حلوفصل شود.
از سوی دیگر، ادامه فشار بر رسانهها، محدود کردن فعالیت خبرنگاران و بستن رسانهها نیز قابل قبول نیست. رسانهها بخشی از زندگی اجتماعی و یکی از راههای انعکاس صدای مردم هستند. جلوگیری از فعالیت رسانهای و برخورد با خبرنگاران به دلیل انجام وظیفه حرفهای آنان، مغایر با اصول پذیرفتهشده آزادی بیان و حقوق اساسی مردم است. بستن تلویزیونهای راه فردا، تمدن و شمشاد به معنای خاموش کردن صدای بخشی از جامعه است.
وقتی همه این رویدادها در کنار یکدیگر قرار میگیرند، طبیعی است که مردم احساس کنند فضای زندگی، فعالیت اجتماعی، مذهبی، علمی و رسانهای آنان روزبهروز محدودتر میشود. افغانستان در شرایط کنونی بیش از هر زمان دیگری به اعتماد و آرامش نیاز دارد. این اعتماد زمانی به وجود میآید که مردم اطمینان داشته باشند خانه و ملکیتشان در امان است، مراکز آموزشی و دینی بدون دلیل قانونی تعطیل نمیشوند و خبرنگاران و رسانهها به دلیل انجام وظیفه خود با تهدید، فشار و بازداشت مواجه نخواهند شد.
شورای عالی مقاومت ملی برای نجات افغانستان تأکید میکند که افغانستان خانه مشترک همه مردم این کشور است. اوزبیک، تاجیک، هزاره، پشتون و سایر اقوام افغانستان، اعم از شیعه، سنی و پیروان دیگر مذاهب، حق دارند با حفظ هویت، کرامت و باورهای خود در کنار یکدیگر و با حقوق برابر زندگی کنند. وحدت و ثبات پایدار زمانی ممکن است که عدالت برای همه باشد و حقوق هیچ گروه و شهروندی به دلیل قومیت، مذهب یا هویت آنان نادیده گرفته نشود.
شورای عالی مقاومت ملی برای نجات افغانستان بار دیگر از سازمان ملل متحد و جامعه جهانی میخواهد که در برابر این وضعیت سکوت نکنند و با استفاده از ابزارهای سیاسی و دیپلماتیک، گروه طالبان را به رعایت حقوق مردم وادار سازند. برخوردهای قهری و ایجاد فضای ترس در میان شهروندان باید متوقف شود. خبرنگاران و مسئولان رسانهها نباید بدون اتهام روشن و طی مراحل قانونی بازداشت شوند و فعالیت رسانهها باید با رعایت حق آزادی بیان تضمین گردد.
ما همچنین به گروه طالبان هشدار میکنیم که از ادامه سیاستهای محدودکننده و برخوردهای مبتنی بر تعصب و فشار دست بردارد. افغانستان با زور و حذف یک بخش از جامعه به ثبات نمیرسد. ادامه چنین رویکردی تنها فاصله را بیشتر کرده و کشور را به سوی بحرانهای عمیقتر سوق خواهد داد.
شورای عالی مقاومت ملی برای نجات افغانستان تأکید میکند که صدای مردم را نمیتوان با بستن یک دروازه، مهر و لاک کردن یک ساختمان یا تعطیل کردن یک رسانه خاموش کرد. مطالبات مردم برای عدالت، امنیت، آزادی و زندگی با کرامت، با چنین اقداماتی از بین نخواهد رفت.
ما باور داریم افغانستان زمانی به سوی آبادانی، ثبات و آرامش حرکت خواهد کرد که هیچ شهروندی از خانه، ملکیت، مذهب، هویت، مدرسه، حوزه یا صدای خود احساس ترس نداشته باشد و همه مردم افغانستان از حقوق برابر و فرصت زندگی شایسته برخوردار باشند.