بسم الله الرحمن الرحیم
پانزدهم آگست، پنجمین سالروز تحویل دهی قدرت به گروه طالبان، یادآور رویدادی تلخ و سرنوشتساز در تاریخ معاصر کشور است؛ رویدادی که نه تنها روند دولتسازی، مردمسالاری و توسعه را متوقف ساخت، بلکه افغانستان را در معرض سلطه یک گروه متحجر، انحصارطلب و فاقد مشروعیت ملی قرار داد و ملت ما را با یکی از عمیقترین بحرانهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و انسانی تاریخ خود روبهرو ساخت.
امروز، پس از گذشت پنج سال، افغانستان همچنان در اسارت سیاستهای سرکوبگرانه گروه طالبان قرار دارد؛ گروهی که با تکیه بر زور، حذف مخالفان، انحصار قدرت و نادیده گرفتن اراده مردم، کشور را به سوی انزوای بینالمللی، فروپاشی اقتصادی و گسترش شکافهای اجتماعی سوق داده است.
مجمع ملی برای نجات افغانستان و شورای عالی مقاومت ملی برای نجات افغانستان، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره همه شهدای راه آزادی، عدالت، مردمسالاری و استقلال افغانستان، و ادای احترام به تمامی قربانیان استبداد و افراطگرایی، موارد زیر را به عنوان مواضع مشترک خود اعلام میدارند:
اول: ما سلطه گروه متحجر طالبان بر افغانستان را نتیجه تحمیل زور و خشونت دانسته و آن را فاقد مشروعیت مبتنی بر اراده آزاد مردم میدانیم. استمرار این وضعیت، عامل اصلی تداوم بحران، بیثباتی، انزوای سیاسی و رنج بیپایان ملت افغانستان است.
دوم: ما سیاستهای استبدادی، انحصارطلبانه و سرکوبگرانه گروه طالبان را که با بازداشتهای خودسرانه، شکنجه، سرکوب آزادی بیان، خاموشساختن رسانههای آزاد، حذف نیروهای متخصص، ایجاد فضای رعب و وحشت و محرومساختن شهروندان از ابتداییترین حقوق انسانی همراه بوده است، به شدیدترین وجه محکوم میکنیم.
سوم: ما کشتارهای گسترده، قتلهای فراقضایی، ناپدیدسازیهای اجباری و سایر موارد نقض جدی حق حیات توسط گروه طالبان را که منابع معتبر ملی و بینالمللی بارها از وقوع صدها و حتی هزاران مورد آن گزارش دادهاند، به شدیدترین وجه محکوم میکنیم. ادامه این اقدامات، نقض آشکار حقوق بشر، اصول عدالت و تعهدات بینالمللی بوده و عامل گسترش ترس، بیاعتمادی و تداوم بحران انسانی در افغانستان است. ما خواستار تحقیق مستقل، پاسخگویی عاملان این جنایات و پایاندادن فوری به این روند هستیم.
چهارم: ما صدور پیدرپی فرمانهای ضد حقوق بشری از سوی گروه طالبان، بهویژه محرومیت زنان و دختران از آموزش، تحصیل، اشتغال، فعالیتهای اجتماعی و سیاسی، محدودیت آزادیهای فردی و مدنی و حذف نظاممند زنان از عرصه عمومی را جنایتی آشکار علیه کرامت انسانی و نقض صریح حقوق بنیادین انسان میدانیم. این سیاستها نه تنها آینده افغانستان، بلکه آینده نسلهای بعدی را نیز با خطر جدی روبهرو ساخته است.
پنجم: ما با نگرانی عمیق، تشدید سیاستهای تبعیض قومی و مذهبی را محکوم میکنیم. تبعیض آشکار علیه اقوام افغانستان، بهخصوص مردم هزاره و پیروان مذهب تشیع، محرومساختن آنان از حقوق برابر شهروندی، نادیده گرفتن آزادیهای مذهبی و برخوردهای تبعیضآمیز اخیر، مغایر با اصول عدالت، همزیستی ملی، ارزشهای اسلامی و حقوق اساسی شهروندان افغانستان است. افغانستان خانه مشترک همه اقوام و مذاهب است و هیچ گروهی حق ندارد بر مبنای قوم، مذهب یا زبان، میان شهروندان کشور تبعیض قائل شود.
ششم: ما با نگرانی عمیق نسبت به گسترش فعالیت گروههای تروریستی در افغانستان و تهدیدات ناشی از حضور آنان هشدار میدهیم. ادامه فعالیت این گروهها، امنیت و ثبات افغانستان، منطقه و جهان را با خطر جدی مواجه ساخته و زمینه گسترش افراطگرایی، خشونت و ناامنی را فراهم کرده است. ما بر ضرورت اتخاذ اقدامات مؤثر برای جلوگیری از استفاده از خاک افغانستان توسط گروههای تروریستی، مبارزه با تمامی اشکال تروریسم و همکاری مسئولانه جامعه جهانی برای رفع این تهدید مشترک تأکید میکنیم.
هفتم: ما وضعیت اسفبار اقتصادی کشور را که نتیجه مستقیم سیاستهای ناکارآمد و انحصارگرایانه گروه طالبان است، عمیقاً نگرانکننده میدانیم. گسترش بیسابقه فقر، بیکاری، فروپاشی اقتصاد، تعطیلی فعالیتهای تولیدی، کاهش سرمایهگذاری، افزایش وابستگی مردم به کمکهای بشردوستانه، مهاجرت گسترده جوانان، نخبگان و نیروهای متخصص و گسترش ناامیدی در جامعه، افغانستان را در معرض یک فاجعه انسانی قرار داده است.
هشتم: ما از تمامی نیروهای آزادیخواه، شخصیتهای ملی، جبهات مقاومت و همه جریانهایی که با احساس مسئولیت ملی در برابر گروه متحجر طالبان ایستادگی کرده و برای آزادی، عدالت، مردمسالاری، حفظ استقلال، تمامیت ارضی و کرامت ملت افغانستان مبارزه میکنند، صمیمانه قدردانی نموده و مقاومت مشروع آنان را بخشی از حق طبیعی ملت افغانستان برای رهایی از استبداد و انحصار میدانیم.
نهم: ما مبارزات شجاعانه و الهامبخش زنان افغانستان را که در سختترین شرایط، با وجود تهدید، زندان، شکنجه و فشارهای گسترده، از آرمان آزادی، برابری و عدالت دفاع کردهاند، با افتخار میستاییم. زنان افغانستان با ایستادگی تاریخی خود، وجدان بیدار جامعه افغانستان و نماد مقاومت مدنی در برابر افراطگرایی و استبداد شدهاند.
دهم: ما از جامعه جهانی، سازمان ملل متحد، سازمان همکاری اسلامی، اتحادیه اروپا، نهادهای بینالمللی حقوق بشری و تمامی دولتهای مسئول میخواهیم که در برابر نقض سازمانیافته حقوق بشر، تبعیض مذهبی و قومی، سرکوب زنان، بازداشتهای خودسرانه و سیاستهای استبدادی گروه طالبان سکوت اختیار نکنند و از هرگونه اقدامی که به مشروعیتبخشی به این گروه بینجامد، خودداری ورزند.
یازدهم: ما بر این باوریم که آینده افغانستان تنها با استقرار نظام برخاسته از اراده آزاد مردم، مبتنی بر انتخابات، عدالت، حاکمیت قانون، مشارکت عادلانه همه اقوام و مذاهب، رعایت حقوق بشر، حفظ وحدت ملی و احترام به کرامت انسانی تضمین خواهد شد.
دوازدهم: ما از همه نیروهای سیاسی، شخصیتهای ملی، علما، روشنفکران، جوانان، زنان، جامعه مدنی و تمامی فرزندان وطن دعوت میکنیم تا با حفظ وحدت، همدلی و همگرایی، برای نجات افغانستان از بحران کنونی، پایاندادن به استبداد، تحقق عدالت، تأمین صلح پایدار و ایجاد نظام فراگیر و مردمسالار، مسئولانه و متحدانه تلاش نمایند.
در پنجمین سالگرد سقوط نظام جمهوری، ما با مردم شریف افغانستان تجدید عهد میکنیم که در کنار آنان، برای تحقق آزادی، عدالت، برابری، عزت ملی، دفاع از حقوق همه شهروندان و ساختن افغانستانی آزاد، آباد، مستقل و مبتنی بر اراده ملت، از هیچ تلاش مشروعی دریغ نخواهیم کرد.
زنده باد افغانستان آزاد، مستقل، متحد و مردمسالار.
مجمع ملی برای نجات افغانستان
شورای عالی مقاومت ملی برای نجات افغانستان
۲۴ اسد ۱۴۰۵